Handboek voor gokkers

Geboren in 1667 in Vitry-le-Francois in de regio Champagne van Frankrijk en zoon van een chirurg, kreeg Abraham niet echt een vliegende academische start. Dit kan het gevolg zijn van zijn familie achtergrond daar zij lid waren van de protestantse hugenoten kerk. Dit bracht zijn vroegtijdige ontsnappen teweeg uit het overwegend katholieke Frankrijk op de leeftijd van 18, toen hij toevlucht zocht in Londen, Engeland.

De Moivre probeerde iets van zijn nieuwe leven te maken, maar roem en fortuin kwamen nooit op zijn pad. Ondanks dat hij faalde om af te studeren van de universiteit in Frankrijk trok hij in Londen op met een vermaard gezelschap, waaronder Sir Isaac Newton (van de appel) en Edmund Halley (van de komeet) die onder zijn vrienden konden worden geteld.

De jonge Abraham kan hebben gefaald om academische toekenningen in Frankrijk waar te maken, maar de meer volwassene vond zichzelf aangetrokken door academische bezigheden. Na een fascinatie voor logica begon De Moivre een belang in waarschijnlijkheid en kansspelen te ontwikkelen. Zijn Magnum Opus werd genoemd de "Doctrine van kansen", waarin vele ideeën werden beschreven die door wiskundigen alle jaren na zijn dood werden gebruikt, zelfs vandaag de dag nog. Zijn boek werd af en toe het "handboek voor gokkers" genoemd. Het werk van De Moivre's over de waarschijnlijkheid theorie leidde uiteindelijk tot zijn erkenning als Fellow of the Royal Society in 1697, een bijzondere eer.

Cynici hebben voorgesteld dat De Moivre iets van zijn eigen medicijn had moeten slikken en zijn waarschijnlijkheid ideeën in de gokkringen van zijn dagen had moeten toepassen. Dit stond hem echter tegen, zijn laatste jaren werden in armoede besteed. Als één van de meer illustere vaste klanten van het beroemde Slaughter's Coffee House in Londen, knoopte De Moivre de eindjes aan elkaar door te schaken, nauwelijks een spel van kans ...

In een duurzame legende over het leven van De Moivre wordt verteld dat hij de juiste datum van zijn overlijden had voorspeld. Hij constateerde dat hij elke dag 15 minuten langer leek te slapen waarop hij eenvoudig berekende dat de datum van zijn dood 27 november 1754 zou zijn, dat was inderdaad de dag waarop hij stierf op 87e leeftijd.